Max frisch biografie zusammenfassung

Max Frisch (1911-1991) was een Zwitsers auteur, architect en stadsplanner. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste schrijvers van de 20e eeuw, bekend om zijn romans, toneelstukken en essays die thema's als identiteit, vervreemding en de moderne conditie onderzoeken.

Geboren: 15 december 1911, Zürich, Zwitserland
Overleden: 11 april 1991, Zürich, Zwitserland
Nationaliteit: Zwitsers
Beroep: Auteur, architect, stadsplanner
Bekend van: Homo Faber, Die Judenbücherei, Andorra

Vroege Leven en Opleiding

Max Frisch studeerde architectuur aan de ETH Zürich en behaalde zijn diploma in 1933.

Na zijn studie werkte hij als architect en stadsplanner, maar begon al vroeg met schrijven. Zijn vroege werk werd beïnvloed door de politieke en sociale onrust in Europa in de jaren 30.

Architectuur en Stadsplanning

Frisch werkte aan verschillende stadsplanningsprojecten in Zwitserland. Hij was kritisch over de modernistische stadsplanning en pleitte voor een meer humane en leefbare omgeving. Zijn architectonische ideeën kwamen terug in zijn literaire werk, waar hij vaak de impact van de omgeving op het menselijk leven onderzocht.

Literaire Werken

Frisch's literaire carrière omvat romans, toneelstukken, essays en dagboeken. Zijn werk kenmerkt zich door een experimentele stijl en een diepgaande reflectie op de moderne mens. Hij behandelde vaak thema's als identiteit, vervreemding, schuld en verantwoordelijkheid.

Belangrijke Werken

Homo Faber (1957): Een roman over een ingenieur die zijn leven rationalistisch benadert, maar geconfronteerd wordt met het onverwachte.
Die Judenbücherei (1962): Een roman die de complexiteit van de Joodse identiteit en de Holocaust onderzoekt.
Andorra (1961): Een toneelstuk over de gevolgen van vooroordelen en stereotypen.

Thematiek en Stijl

Frisch's werk is vaak existentialistisch van aard, waarbij hij de zoektocht naar betekenis in een zinloze wereld onderzoekt. Hij experimenteerde met verschillende literaire technieken, zoals de innerlijke monoloog en het gebruik van verschillende perspectieven. Zijn stijl is vaak ironisch en zelfreflecterend.

Erkenning en Prijzen

Max Frisch ontving diverse literaire prijzen, waaronder de Georg Büchner-Preis in 1957 en de Prix littéraire européen in 1984. Zijn werk is vertaald in vele talen en wordt wereldwijd gelezen en bestudeerd.

Zie ook

Albert Camus
Franz Kafka
Hermann Hesse
Existentialisme
Zwitserse literatuur