Jan walravens biografie

Jan Walraven (1901-1986) was een Nederlands dichter, prozaïst en vertaler, bekend om zijn experimentele poëzie en betrokkenheid bij het surrealisme. Zijn werk kenmerkt zich door een zoektocht naar nieuwe vormen en een kritische blik op de maatschappij.

Geboren: 18 februari 1901, Amsterdam
Overleden: 28 januari 1986, Amsterdam
Nationaliteit: Nederlands
Beroep: Dichter, prozaïst, vertaler
Bekend van: Experimentele poëzie, surrealisme

Vroege Leven en Opleiding

Jan Walraven groeide op in een intellectueel milieu.

Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Amsterdam, maar voltooide deze studie niet. Al tijdens zijn studie begon hij met het schrijven van poëzie, beïnvloed door de avant-garde bewegingen van die tijd.

Surrealisme en Experimentele Poëzie

In de jaren twintig sloot Walraven zich aan bij de surrealistische beweging in Nederland. Zijn poëzie kenmerkt zich door het gebruik van onverwachte beelden, automatische schrijven en een afkeer van traditionele vormen. Hij zocht naar een nieuwe taal die de onderbewuste ervaringen kon weergeven.

Belangrijke Werken

Kermisfunks (1927) - zijn debuutbundel, waarin al zijn experimentele stijl zichtbaar is.
De dageraad van het getal (1931) - een bundel die verder gaat in de verkenning van nieuwe poëtische vormen.
Schimmen van het getal (1934) - een vervolg op zijn eerdere werk, met een focus op de relatie tussen taal en realiteit.

Vertaalwerk

Naast zijn eigen werk was Walraven ook een begaafd vertaler. Hij vertaalde werken van onder andere Paul Éluard, André Breton en Federico García Lorca. Zijn vertalingen droegen bij aan de verspreiding van het surrealisme in Nederland.

Latere Jaren en Erkenning

In de latere jaren van zijn leven bleef Walraven schrijven en experimenteren. Hij ontving diverse literaire prijzen voor zijn werk, waaronder de P.C. Hooft-prijs in 1976. Zijn invloed op de Nederlandse poëzie is aanzienlijk.

Zie ook

Surrealisme
Paul van Ostaijen
Adriaan Roland Holst
Experimentele poëzie
Automatisch schrijven